Moja siostra..

czikago2
zarejestrowany użytkownik
Posty: 4
Rejestracja: wt sie 28, 2012 3:18 am
Gender: None specified

Moja siostra..

Post autor: czikago2 » wt sie 28, 2012 4:05 am

Witam, chciałam Wam opowiedzieć historię choroby mojej siostry i to jak My sobie z nią "nie radzimy"

Zachorowała zimą w 2009 roku. Obecnie ma 32 lata. Słyszy głosy, uważa, że ktoś ją wykorzystuje seksualnie. Czuje się przez niego wykorzystana. Cały czas rusza biodrami jakby udawała stosunek, zamyka się w pokoju i gwałtownie rusza głową do przodu i do tyłu. Całkowicie odcięła się od świata. Wygląda na niespokojną, nerwową, cały czas chodzi. Potrafi kilkanaście razy na dzień wyjść za niczym do sklepu itp. Izoluje się, nie potrafi porozmawiać z nikim dłużej niż 2 minuty. Bardzo rzadko powie coś sama od siebie, trzeba ją ciągnąć za język, ale i tak nie uzyskujemy jakiś sensownych odpowiedzi. W czasie rozmowy zanosi się śmiechem albo wszystko sprowadza do swojego urojonego księcia którego słyszy. Lubi czytać książki, ale księciu czasem nie pozwala jej nawet na czytanie. Raz mówi, że jest świadoma swojej choroby, bardzo cierpi często płacze, mówi że już nie daje rady. A na drugi dzień uważa że wcale nie jest chora tylko ktoś się do niej podłączył i ciągle do niej mówi. Oczywiście bierze leki, które i tak mało pomagają. Od niedawna zgodziła się na psychoterapie, na razie była dopiero na kilku spotkaniach.Tak pokrótce chciałam opisać jej objawy.

Coś o rodzinie.
Moja siostra mieszka za granicą od 12 lat. Tam poznała męża, ma 7 letnią córeczkę. Odkąd wyszła za mąż nie pracuje, nie ma tam przyjaciół, kogokolwiek kto mógłby ją odwiedzić. Nie ma też oparcia w mężu gdyż on nie może pogodzić się z jej chorobą, nie rozumie dlaczego akurat jemu to się przytrafiło. W ogóle nie ma do niej podejścia. Mało rozmawiają a praktycznie w ogóle, tylko krótka wymiana zmian. Prowadzą bardzo nudne, schematyczne życie.
1,5 roku temu zachorowała jej córka. Rozpoznano autyzm. Jest pod stałą opieką lekarzy i terapeutów. Mam nadzieje, że z tego wyjdzie. Chociaż to bardzo ciężkie gdyż moja siostra praktycznie w ogóle się nią nie zajmuje. Nie rozmawia z nią, nie bawi się niczego nie uczy, a mała spędza z nią najwięcej czasu.
Jedyną osobą, która przychodzi do ich domu i oddaje im cały swój czas i serce to moja druga siostra, która mieszka w tym samym mieście.

My.
To bardzo ciężka i trudna do rozwiązania sytuacja dla całej rodziny. Przede wszystkim odległość jaka nas dzieli nie pozwala nam na odpowiednie zainteresowanie i opiekę. Niedługo wszyscy wykończymy się psychicznie.. W maju tego roku zmarł mój tata, który był alkoholikiem i tez nie było łatwo. Wszystko popaprane i chore :/

Ja.
Studiuję, staram się normalnie funkcjonować, ale nie ukrywam, że jest mi cholernie ciężko. Bardzo się przejmuję całą sytuacją. Nie potrafię cieszyć się i korzystać z życia, bo problem w rodzinie mnie przerasta. Wypalam się. W tym poście chciałam się tym wszystkim podzielić Wam ludziom z zewnątrz. Prosić o rade, słowo otuchy.

Awatar użytkownika
moi
moderator
moderator
Posty: 29828
Rejestracja: czw maja 18, 2006 1:12 pm
Gadu-Gadu: 9
Lokalizacja: Dolny Śląsk
Gender: None specified

Re: Moja siostra..

Post autor: moi » wt sie 28, 2012 12:00 pm

Czikago, na pewno jest Ci bardzo ciężko, ale sytuacja nie jest beznadziejna.
Czy siostra się leczy? Bo nic o tym nie napisałaś. Podstawą są dobrze dobrane leki.
Jeśli się nie leczy i ciągle ma objawy wytwórcze, to raczej nie będzie w stanie zajmować się dzieckiem. I to dzieckiem z autyzmem (notabene: z autyzmu się nie "wychodzi", to choroba na całe życie, można jednak pracować z dzieckiem, by je uspołeczniać i uczyć sobie radzić z chorobą).

W tym wszystkim musisz myśleć o sobie i rób to. Zadbaj najpierw o siebie, a potem o innych członków rodziny.

Pozdrawiam.m.

Awatar użytkownika
Clamo
moderator
moderator
Posty: 1329
Rejestracja: śr cze 17, 2009 12:47 am
płeć: mężczyzna
Lokalizacja: Narnia
Gender: None specified

Re: Moja siostra..

Post autor: Clamo » wt sie 28, 2012 12:08 pm

a czy ma możliwość iść do szpitala? To by dało trochę wytchnienia wam wszystkim, moglibyście ją często odwiedzać i monitorować czy nie jest źle traktowana (to się często zdarza). Myśłę, że warto by o tym pomyśleć, bo z tego co piszesz jest w poważnym stanie i jest zarówno jej ciężko jak i wam. Może w szpitalu by jej pomogli?
"Roses are red, violets are blue, I'm schizophrenic, and so am I."
-Oscar Levant

Awatar użytkownika
moi
moderator
moderator
Posty: 29828
Rejestracja: czw maja 18, 2006 1:12 pm
Gadu-Gadu: 9
Lokalizacja: Dolny Śląsk
Gender: None specified

Re: Moja siostra..

Post autor: moi » wt sie 28, 2012 12:12 pm

Tak, szpital to dobre rozwiązanie. Siostrze dobraliby tam leki i wyprowadzili z psychozy.

Pozdrawiam.m.

czikago2
zarejestrowany użytkownik
Posty: 4
Rejestracja: wt sie 28, 2012 3:18 am
Gender: None specified

Re: Moja siostra..

Post autor: czikago2 » wt sie 28, 2012 4:05 pm

Codziennie bierze po 3 tabletki abilify razem 45mg. Muszę porozmawiać z rodziną o szpitalu. Cięzko będzie ją do tego przekonać

Awatar użytkownika
Petruccio
zaufany użytkownik
Posty: 13358
Rejestracja: pn gru 01, 2008 3:53 pm
płeć: mężczyzna
Gender: Male

Re: Moja siostra..

Post autor: Petruccio » wt sie 28, 2012 4:11 pm

czikago2 pisze:Codziennie bierze po 3 tabletki abilify razem 45mg.
:shock: Strasznie dużo. Myślałem, że maksymalna dawka to 30 mg...
Obrazek

czikago2
zarejestrowany użytkownik
Posty: 4
Rejestracja: wt sie 28, 2012 3:18 am
Gender: None specified

Re: Moja siostra..

Post autor: czikago2 » wt sie 28, 2012 4:17 pm

na początku brała 15mg, ale za każdym razem jak przerywała leczenie i nie brała leków, lekarka podwyżała jej dawke. Najgorsze, że nadal słyszy głosy, a po takiej dawce leków jest nie do życia, otępiała.

Awatar użytkownika
moi
moderator
moderator
Posty: 29828
Rejestracja: czw maja 18, 2006 1:12 pm
Gadu-Gadu: 9
Lokalizacja: Dolny Śląsk
Gender: None specified

Re: Moja siostra..

Post autor: moi » wt sie 28, 2012 4:17 pm

Abilify to lek dobry, ale nie dla każdego. U mnie nasilił objawy wytwórcze. Wygląda na to, że u Twojej siostry także. Konieczna jest zmiana leku, żeby wyprowadzić ją z psychozy. Leki najlepiej dobrać w szpitalu, choć w moim przypadku nie było to konieczne.

Pozdrawiam.m.

cezary123
zaufany użytkownik
Posty: 17955
Rejestracja: pn paź 10, 2011 9:47 pm
płeć: mężczyzna
Gender: None specified

Re: Moja siostra..

Post autor: cezary123 » wt sie 28, 2012 4:18 pm

Zmienić lekarkę.

Awatar użytkownika
Petruccio
zaufany użytkownik
Posty: 13358
Rejestracja: pn gru 01, 2008 3:53 pm
płeć: mężczyzna
Gender: Male

Re: Moja siostra..

Post autor: Petruccio » wt sie 28, 2012 4:38 pm

Jak taka dawka nie działa na siostrę to rzeczywiście trzeba jak najszybszej zmiany leku. Nie rozumiem, dlaczego lekarka pakuje takie dawki z tak mizernym skutkiem.
Obrazek

Awatar użytkownika
spodsztancy
zaufany użytkownik
Posty: 7189
Rejestracja: ndz wrz 26, 2010 11:59 am
Status: aktor pisarz poeta. ostatnio mnie wystawiali na brodwayu
płeć: mężczyzna
Gender: None specified

Re: Moja siostra..

Post autor: spodsztancy » wt sie 28, 2012 5:20 pm

czikago2 pisze:Zachorowała zimą w 2009 roku. Obecnie ma 32 lata... Bardzo rzadko powie coś sama od siebie, trzeba ją ciągnąć za język, ale i tak nie uzyskujemy jakiś sensownych odpowiedzi. W czasie rozmowy zanosi się śmiechem albo wszystko sprowadza do swojego urojonego księcia którego słyszy.
czikago2 pisze:Coś o rodzinie.
Moja siostra mieszka za granicą od 12 lat. Tam poznała męża, ma 7 letnią córeczkę. Odkąd wyszła za mąż nie pracuje, nie ma tam przyjaciół, kogokolwiek kto mógłby ją odwiedzić. Nie ma też oparcia w mężu gdyż on nie może pogodzić się z jej chorobą
Czegoś kompletnie nie rozumiem. Piszesz o swoich dwóch siostrach, jednej w Polsce z Wami i o drugiej, również chorej, za granicą?
całuj rękę której nie możesz uciąć

czikago2
zarejestrowany użytkownik
Posty: 4
Rejestracja: wt sie 28, 2012 3:18 am
Gender: None specified

Re: Moja siostra..

Post autor: czikago2 » wt sie 28, 2012 6:56 pm

Moje dwie siostry mieszkają za granicą.Jedna z nich jest chora. To jej losy opisałam. O drugiej wspomniałam tylko, że jej pomaga i w niej ma tam tylko oparcie.

Wróć do „mój brat/siostra jest chory/a”